Lubię morze zimą. Ta nieobecność, lekkie wyizolowanie od rzeczywistości i brak tłumów to coś niepowtarzalnego. W Warszawie często brakuje mi tego spokoju. Kocham to miasto całym sercem, ale czasami naprawdę ciężko się tu zatrzymać. Brak jest miejsc, w których można pobyć samemu przez dłuższy czas. Czasami to męczące, szczególnie gdy człowieka zaczyna przerastać wciąż wzrastająca liczba obowiązków i pracy do wykonania.

Przez pewien moment rodził się w mojej głowie pomysł przeprowadzki w okolice Trójmiasta, oczywiście już po skończonych studiach. Jednak konfrontacja z wszechobecnym spokojem morza szybko sprowadziła mnie na ziemię. Idąc wyludnioną Mariacką czułam się tak, jakby czas się zatrzymał i pozostawił mnie sam na sam z miastem i… moją głową. Muszę to przyznać, pozostanę wierna dużym miastom. Ta krótka wyprawa do Trójmiasta dała mi jednak sporo do myślenia. Jakkolwiek mocno cenię sobie swój styl życia i wiele możliwości, które oferuje mi miasto, straciłam umiejętność skutecznego odpoczynku. Spokój stał się  równoznaczny z brakiem produktywności. Mam nadzieję to zmienić. 

Najwięcej czasu udało się nam spędzić w Gdańsku, bo to tam wynajęłyśmy mieszkanie podczas naszego pobytu. Już pierwszy spacer po Starym Mieście wprawił mnie w osłupienie – takiego spokoju się nie spodziewałam! Nie taki Gdańsk pamiętałam. Bywałam tu w dzieciństwie, przy okazji odwiedzin u rodziny mojej mamy. Na Mariackiej kupiłam swoje pierwsze kolczyki, srebrne z bursztynem. Do dziś pamiętam tłumy, w których gubiła się moja mała osoba. To był miły spacer po przeszłości :)

Pierwszy obiad zjadłyśmy w Restauracji Cała Naprzód na Tokarskiej. Miałyśmy piękny widok z okna i żałowałam, że było za zimno, by usiąść na tarasie. Udałyśmy się jednak na niego by zrobić kilka zdjęć. 

Kulinarnie Gdańsk zaskoczył mnie bardzo pozytywnie pod szyldem restauracji POBITE GARY na Bitwy Oliwskiej. Jadłam pyszną ciabattę z kurczakiem i pieczonymi ziemniakami. Ciepły wystrój, miejsce przyjazne dla dzieci i miła obsługa. Z pewnością jeszcze tam wrócę!  

Udało nam się też odwiedzić mój ulubiony Sopot i przespacerować się po Molo, które zawsze będzie mi się kojarzyło z wakacjami, na które zabierali mnie moimi ukochani dziadkowie. Próbowałam też przypomnieć sobie, w której z budek na Monte Casino kupiłam sobie największe w życiu lody kręcone, ale moja zawodna pamięć i zamknięte stoiska to uniemożliwiły. Wciąż jednak byłam przeszczęśliwa, mogąc znowu znaleźć się w tym mieście! :)

Największym zaskoczeniem była dla mnie jednak Gdynia. Zupełnie nie pamiętałam jej z dziecięcych lat i zawsze wydawała mi się nieco pomijana. Dziś mogę stwierdzić, że jest naprawdę niedoceniana! Kiedy tylko postawiłam stopę na gdyńskim Molo, poczułam się oderwana od rzeczywistości. Tego rodzaju spokoju właśnie poszukiwałam podczas tej krótkiej podróży. Tafla można była tak gładka, jakby ktoś postawił przede mną obraz. Tylko dźwięk lekkich fal przypominał mi, że ta woda żyje. 

Orłowo to naprawdę raj polskiego wybrzeża. Spokój, piękny widok, otwarta przestrzeń. Chciałam spakować całe to wspomnienie do kieszeni i zabrać ze mną do Warszawy, żeby powracać do niego za każdym razem, kiedy będę potrzebowała odnaleźć ten spokój. 

Po prostu nie chciało mi się opuszczać tego miejsca. Mogłabym się cieszyć tą ciszą i harmonią przez cały dzień. Po to właśnie do Trójmiasta przyjechałam i tego potrzebowałam. Cieszę się, że to otrzymałam, choć przyznam, że nie spodziewałam się, że to Gdynia kryje w sobie tyle niezwykłości. Miło się zaskoczyłam :) 

Zmarznięte długim spacerem po plaży, ogrzałyśmy się przy ciepłej kawie w nadmorskiej kawiarence z przepięknym widokiem na Orłowo.  Później udałyśmy się do Centrum Gdyni, zjadłyśmy najlepszego dorsza w Chwila Moment na Świętojańskiej (byłam tak przejęta jedzeniem, że zrobiłam najgorsze zdjęcie na świecie – stąd jego brak) i pospacerowałyśmy jeszcze chwilę po porcie. 

Ja naprawdę lubię Polskę. Widziałam spory kawałek świata, ale ten kraj wciąż potrafi mnie czymś zachwycić. Wiem, że częściej wolimy chwalić cudze, ale nasze też jest piękne. Wystarczy schować uprzedzenia do kieszeni i ruszyć w drogę :)